1 Week Bastiaan

Bastiaan is nu 1 week oud. Het was uiteraard ook voor onszelf een rare week. Zo denk je dat het nog wel even duurt voordat je papa en mama bent en zo ben je opeens papa en mama.

10112009

Vanaf deze plek iedereen bedankt voor de kaartjes, reacties hier en op www.peenvogel.nl, via sms en telefoon. Erg leuk om te lezen !

Misschien is het voor sommigen nog onduidelijk waarom Sandra opeens een keizersnede kreeg. Daarom gaan we even terug in de tijd naar zondag 1 november. Tot deze zondagmiddag was de zwangerschap probleemloos verlopen, echter merkte Sandra dat ze was gaan bloeden. Niet veel bloed maar toch hoor je niet te bloeden als je zwanger bent. Daarom had ze de verloskundige gebeld maar die stelde haar gerust dat een beetje bloedverlies geen probleem vormt. Dit kon een kapot haarvaatje zijn. De rest van de dag was het iedere keer toch spannend als ze naar de wc ging en ‘s avonds was er nog steeds bloed. Omdat we zo niet rustig konden gaan slapen, hebben we de verloskundige een tweede keer gebeld. En gezegd dat we het te lang vonden duren voordat het bloeden stopte.

De verloskundige is thuis langsgekomen en besloot ons door te sturen naar het SFG voor controle zodat we gerustgesteld konden worden. Ze dacht dat het niks was, maar ze begreep ook dat we zo niet wilden gaan slapen en dus vond ze een controle in het ziekenhuis het meest verstandig. Ook omdat de placenta vooraan lag en deze kan ook voor bloedingen zorgen. Dit kon ze niet beoordelen zonder een echo dus belde ze naar het SFG. Gelukkig was daar plek voor een controle op zondagavond en dus gingen we naar het SFG.

Via de spoedeisende hulp naar binnen en een verloskamer ingebracht voor controle. Eerst de normale controles van bloeddruk en ook werden er direct 2 banden om de buik gedaan voor een hartfilmpje van de baby. Daarop was te zien dat de baby het goed maakte, de hartslag was constant en stabiel. Verder waren er geen samentrekkingen van de baarmoeder zichtbaar.
Toen kwam een gynaecoloog en werd er eerst een uitwendige echo gemaakt. De placenta was hierop goed zichtbaar en leek intakt. Daarna werd er een inwendige echo gemaakt en ook hierop was geen reden tot ongerustheid te zien. Een oorzaak voor het bloedverlies was nog niet gevonden, alles zag er goed uit. Tot dat moment zag het er nog naar uit dat we weer naar huis mochten.

Echter ging de gynaecoloog nog een laatste onderzoek doen, namelijk een eendebek inbrengen om te kijken of ze daarmee een reden voor het bloedverlies kon zien. En toen begon het flink te bloeden…. Dus moest Sandra ter observatie in het ziekenhuis blijven. Jeroen heeft snel wat spullen thuis gehaald en zo bleef Sandra achter op een zaal rond middernacht in het ziekenhuis.

Maandag was gedwongen bedrust om te kijken of het bloeden verminderde. En het werd minder. Alleen maandag- op dinsdagnacht ging het dus mis. Sandra werd wakker en voelde het letterlijk stromen. De alarmbel gedrukt en direct weer aan de monitor om te kijken hoe het met de baby ging. Die leek wederom nergens last van te hebben. Echter het bloeden hield aan en 2 uur later kwam de verpleegkundige weer kijken en die schrok van de hoeveelheid bloed. Dus kwam ook een gynaecoloog kijken en weer werd er een filmpje gemaakt. Met de baby ging alles nog steeds goed maar ze wogen het bloedverlies van het laatste uur en dat was ongeveer 600cc…. Wat daarvoor al verloren was, is niet gewogen maar reken totaal maar minstens 1 liter. Sandra kreeg een lage bloeddruk en viel bijna flauw. Toen besloot de gynaecoloog dat een keizersnede nodig was, omdat daarbij ook nog bloed verloren wordt en het anders teveel ging worden. Verder bestond nog steeds de twijfel of de placenta niet het bloedverlies veroorzaakte en dus kon ook de baby in gevaar zijn. Tijdens de keizersnede bleek de placenta perfect intakt te zijn. Gelukkig had de baby er geen last van gehad ! Maar wel bijna 5 weken te vroeg en dus nu op de high care. Daar is hij een van de grotere baby’s.

10112009 (4)

Zoals gisteren gemeld zijn ze in het SFG begonnen met het dikker maken van de voeding. Het halve schepje dat erbij ging, lijkt niet genoeg te zijn. Dus vanaf vanmiddag krijgt hij een heel schepje erbij. De komende 2 dagen gaan ze daarmee proberen het aantal incidenten te verminderen. Als dat niet voldoende is, dan gaan ze via medicatie proberen het omhoog komen van de voeding tegen te gaan (bijvoorbeeld met een zuurremmer). Het is nu dus even afwachten of dit voldoende werkt.

We zijn in ieder geval 1 week dichterbij thuiskomst. Bastiaan doet het hartstikke goed en drinkt steeds beter uit de fles of aan de borst. Mama doet volop kolven (tja, je moet wat) en papa zorgt ervoor dat zowel mama als Bastiaan alles hebben wat nodig is. En zo is deze week voorbij gevlogen, we hebben het gevoel dat we in een achtbaan zitten maar het is geen vervelende achtbaan.
Bastiaan is in prima handen in het SFG en je merkt aan alles dat ze daar ook proberen hem te helpen met de stappen die hij nog moet maken. Het is natuurlijk wel een jongen en die zijn nu eenmaal wat langzamer…. dus we moeten er maar rekening mee houden dat het nog wel even duurt en de bezoeken aan het SFG gebruiken om lekker met hem te knuffelen. En dat is geen probleem 😉

4 thoughts on “1 Week Bastiaan”

  1. Beste Sandra en Jeroen,
    Wat een verrassing om gisteren het kaartje van Bastiaan al in de bus te vinden! En wat een leuke kaart!!! Fijn om te lezen dat het na alle spanningen goed gaat met jullie en de kleine. We hopen dat Bastiaan heel snel naar huis mag, waar jullie des te meer van hem kunnen genieten. Het zijn misschien nu nog een paar mooie weken om goed bij te slapen…? Heel veel geluk toegewenst!

  2. Echt een supercool kaartje zeg, geweldig!
    Sterkte met het heen en weer pendelen en geniet maar zoveel mogelijk van jullie ukje, jullie zijn nú al geweldige ouderts hoor!
    Hoe gaat het nu met Sandra?

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *